Wat maakt dat ik me rijk voel?

Dat ik me bijna elke dag als een zondagskind ervaar… of toch denk dat ik dat ervaar.

Dat ik op die andere dagen het verschil snel weer vergeet.

Dat elke tegenslag een opstapje bleek.

Dat wat ooit gebroken leek, al een tijdlang stilletjes hersteld is.

Dat ik met een glimlach terugkijk én vol vertrouwen vooruit.

Dat ik meer ontvang, terwijl ik met minder voluit leef.

Dat ik blijf dromen, terwijl ik leef in wat ooit mijn droom was.

Dat ik met dit leven eenvoudigweg gelukkig ben. Zoals in dat liedje over dat ‘eigen huis’.

Dat ik in de klank van ons gezin hoor: zij voelen hetzelfde.
En ik me herinner hoe anders het ooit was, toen we nog met z’n drietjes zochten naar balans.

Dat ik zie hoe vlot ieder van ons verbinding maakt met anderen én net zo goed alleen kan zijn, in alle rust met zichzelf.

Dat ik ooit las: liefde is een werkwoord — en ontdekte dat het begon met werken aan zelfliefde.
Zelf zaaien wat je zelf koestert. En dan zien hoe de wereld rondom daarin mee open bloeit, als vanzelf, dat is mijn oogst.

Amai, wat een rijkdom.

En nu al blij met wat ik doe en hoe deze dag zich ontvouwt?
Ik besluit: het wordt een verrassing waarop ik vanavond verwonderd terugkijk.