Blij als een kind

Ik ben blij als een kind wanneer ik iets zomaar spontaan doe — blijer nog dan wanneer iets van tevoren is gepland.

Ik ben blij als een kind wanneer ik aarzelend iets probeer en het me onverwacht goed lukt.
Zo ben ik nu al twee dagen blij dat ik me losgemaakt heb van iets wat me absoluut een kick gaf. Iets dat door het dopamine-effect ronduit verslavend werd. Waarin ik me kinderlijk blij voelde.
Ik liet een drang naar populariteit achter me — iets dat in het moment keileuk aanvoelde.

Ik weet hoe het verlangen naar meer van dat, mijn gedachten dagenlang kon overheersen.
En ik weet ook hoe graag ik me toeleg op thuiskomen in mezelf. Op mijn plek. Op mijn schijven.
Dingen waar mijn aandacht steeds weer van werd afgetrokken door dat andere.

Raar maar waar: in het overstappen van het ene naar het andere voel ik me valen… tussen wal en schip.
Best wel een gevaarlijk plekje.
Dus hup: er snel tussenuit.
En dan — in overgave — drijven. Genieten van de wolken. Van de geluiden. Van de vrijheid.
Me gedragen voelen door mijn gezonde emoties, in plaats van opgejaagd door de angst om ‘niet gezien of gehoord’ te worden.

Alles gewoon graag doen voor mezelf.
Dan geniet de wereld mee.

1001xannemiek

Tot voor kort voelde ik me blij als een kind dat met vuur speelt.
Nu voel ik me blij als een kind dat speelt met water en zand.
Kortom: nog steeds blij.

Eerder deze week… voelde ik weer die pure kinderlijke vreugde toen me iets lukte op werkvlak.
Wat ik anderen zo vaak aanraad, heb ik nu eindelijk zelf ook gedaan: Het creëren van een Happy Circle bracht vrede in mijn hart.
Ik was gefocust zoals een kind dat opgaat in iets wat het graag doet.
Zonder dat jengelende ‘KOM EENS KIJKEN!!!’. Oef.

Tot slot: ik ben blij als een kind wanneer ik me voel als een vis in het water.
Dus ja — die val tussen wal en schip? Die is ergens goed voor geweest.

(Kijk meteen rond op mijn website)