In België zeggen sommige mensen tegen anderen (of denken ze het stilletjes): “Daor is iets mis mee, daor is iets aon…”, als ze iemands doen en laten vruchteloos proberen te vatten.
In Nederland zeggen ze in je gezicht: “Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg”
Ikzelf door die uitspraak 40 jaar lang gaan zoeken naar wat er dan ‘mis’ was aan mij.
Wat kon ik dan bijleren? Hoe kon ik mezelf fiksen?
Hoe verder in de tijd hoe meer ik ontdekte.
Hoe méér er aan mij iets ‘aan’ was.
Hoe meer gaven en fenomenen ik ontdekte.
Hoe meer nieuwe ervaringen, hoe groter mijn kennis werd.
Jawel, er is iets ‘aon’ mij: kben speciaal i.p.v. normaal. Gewoon om dat ik durfde i.p.v. op de rem te staan.
Beken….: Was dat overal en altijd? NEE. Het gebeurde enkel wanneer ik buiten mijn gewoonlijke omgeving stapte. Zeg maar ‘ontsnapte’.
En tóch… tóch hou ik van die mensen die dat nog steeds zeggen.
Ik ben ze dankbaar.
Het is door hen dat ik op zoek ben gegaan.
Het is door hén dat ik zowat buiten álle lijntjes heb gekleurd.
Het is door hén dat mijn heroes journey zo boeiend is/was/blijft.
De laatste 6 maanden lijkt dat allemaal wat te stagneren.
Op dit moment leer ik binnen de lijntjes kleur te geven.
Het voelt soms saai en boeiend tegelijk.
Snappen wie snappen kan.
Het is óók een wereld die ik nu pas ontdek.
Tegelijkertijd heb ik een kunst opgepakt, die ik opborg tijdens mijn zwangerschap.
Dit houdt me dichterbij huis.
Dit zet een andere energie.
Dit is meer behapbaar voor de mensen in mijn nabije omgeving.
Ik ben keibenieuwd naar het vervolg.
Ontdek meer van 1001xannemiek
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
